KODY KRESKOWE EAN,GS1- REJESTRACJA

Trzy główne elementy systemu numerowania objęte niniejszym podręcznikiem to:

- Globalny Numer Jednostki Handlowej (GTIN – Global Trade Item Number)

GTIN służy do unikalnej identyfikacji jednostek handlowych na całym świecie.

Jednostka handlowa jest to dowolna jednostka (produkt lub usługa), co do której istnieje potrzeba gromadzenia z góry określonych informacji i która może być wyceniana, zamawiana lub fakturowana w celach handlowych pomiędzy uczestnikami łańcucha dostaw, w dowolnym jego punkcie.

Identyfikacja i oznaczanie symbolami kodów kreskowych jednostek handlowych umożliwia m. in. automatyzację: rejestracji i sprzedaży w detalicznych punktach kasowych (z wykorzystaniem plików PLU), przyjmowania produktów, zarządzania zapasami, automatyczne planowanie zamówień, analizę sprzedaży oraz szeroki zakres wykorzystania standardów w różnych aplikacjach biznesowych.

- Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej (SSCC – Serial Shipping Container Code)

SSCC jest standardowym numerem identyfikacyjnym, stosowanym do unikalnej identyfikacji jednostek logistycznych (transportowych i / lub magazynowych).

Jednostka logistyczna jest to jednostka o dowolnym składzie, utworzona do transportu i / lub składowania która wymaga zarządzania w całym łańcuchu dostaw.

SSCC może być przedstawiony w postaci kodu GS1–128. Skanowanie SSCC naniesionego na każdej jednostce logistycznej umożliwia indywidualne śledzenie przemieszczanych jednostek, dzięki  połączeniu fizycznego ruchu jednostek i przepływu związanych z nimi informacji. Daje również możliwości wdrożenia wielu różnych aplikacji, takich jak: przeładunek kompletacyjny, trasowanie przesyłek, automatyczne przyjmowanie towaru itp.

Przykłady takich jednostek to:  pudło zawierające 12 koszul w różnych rozmiarach i kolorach oraz 20 marynarek w różnych rozmiarach i kolorach, będące jednostką logistyczną lub paletą z 40 skrzyniami po 12 puszek farby.

- Globalny Numer Lokalizacyjny (GLN – Global Location Number)GLN służy do identyfikacji przedsiębiorstwa lub organizacji jako jednostki prawnej. GLN są również stosowane do identyfikacji lokalizacji jednostek fizycznych.

Numer lokalizacyjny jest zatem numerem identyfikacyjnym, oznaczającym jednostki fizyczne lub prawne. Stosowanie tych numerów jest warunkiem efektywnego EDI.

System GS1 obejmuje trzy podstawowe symboliki kodów kreskowych.  Do odczytu w detalicznych punktach kasowych mogą być stosowane jedynie kody kreskowe EAN/UPC, którymi są: EAN–13, EAN–8, UPC–A i UPC–E.

W pozostałych aplikacjach, takich jak np. przyjmowanie towaru na zapleczu lub w magazynach, można zastosować wszystkie symboliki: EAN/UPC, ITF–14 lub GS1–128.

Porady dotyczące wyboru pomiędzy nimi zawarto w rozdziale 7.4.

a. Symbole EAN i UPC mogą być odczytywane we wszystkich kierunkach. Muszą być stosowane na wszystkich produktach skanowanych w punkcie sprzedaży detalicznej i mogą być wykorzystywane na innych jednostkach handlowych.

b. Symbolika ITF–14 (Przeplatany Dwa z Pięciu) jest stosowana wyłącznie do kodowania numerów identyfikacyjnych jednostek handlowych, które nie przechodzą
przez detaliczne punkty kasowe. Symbolika ta jest lepiej dostosowana do bezpośredniego nadruku na tekturę.

c. Symbolika GS1–128 jest wariantem symboliki Kod 128. Licencję na jej stosowanie ma wyłącznie GS1. Nie jest przeznaczona do odczytu na jednostkach przechodzących przez detaliczne punkty kasowe. Jest to jedyna symbolika przyjęta przez GS1, która umożliwia kodowanie dodatkowych informacji uzupełniających numer GTIN.

System GS1 obejmuje różne zastosowania, w tym jednoznaczną identyfikację: jednostek handlowych, jednostek logistycznych, zasobów, lokalizacji i relacji usługowych. Zastosowania te opierają się na standardowych strukturach numerów, którymi mogą być identyfikowane wszystkie jednostki i związane z nimi dane. Numery te stanowią klucze do baz danych i jednoznacznie identyfikują jednostki we wszystkich komunikatach w danej transakcji. Numery służą wyłącznie do identyfikacji, zatem nie zawierają klasyfikatorów. Wszystkie informacje opisujące produkt lub usługę i ich cechy charakterystyczne są wywoływane z baz danych, do których są przekazywane tylko raz, przed pierwszą transakcją, z wykorzystaniem standardowych komunikatów lub poprzez katalogi elektroniczne, ewentualnie w sposób tradycyjny (np. pocztą elektroniczną).

Numery są przedstawiane w postaci kodów kreskowych, umożliwiając automatyczną identyfikacje i gromadzenie danych w każdym punkcie, np. kiedy jednostka opuszcza lub wchodzi na teren firmy.

Nanoszenie kodów kreskowych jest zwykle włączone w proces produkcji:

są one albo nadrukowywane wcześniej, razem z innymi informacjami podawanymi na opakowaniu lub też w postaci etykiety, na linii produkcyjnej.

Te same numery są również stosowane w komunikatach EDI, umożliwiając przesyłanie do odpowiednich partnerów tak identyfikowanych informacji o jednostkach, których dotyczy dana transakcja.

Standardowe struktury numerowania objęte systemem, gwarantują unikalność na całym świecie.