KODY KRESKOWE EAN,GS1- REJESTRACJA

Krok 1: Uzyskaj numer jednostki kodującej

Zanim firma zacznie stosować kody kreskowe, powinna stworzyć standardowe numery identyfikacyjne GS1, które zostaną odzwierciedlone w postaci kodów kreskowych. Pierwszym krokiem do zbudowania numeru, który identyfikuje produkty w opakowaniach detalicznych (GTIN-13) jest uzyskanie numeru jednostki kodującej w organizacji krajowej GS1. Numer jednostki kodującej wraz z prefiksem stanowi identyfikator firmy w skali świata. Ponadto za pomocą tego prefiksu tworzy się unikalne numery identyfikacyjne GS1. W celu uzyskania numeru, zapraszamy do odpowiedniej organizacji krajowej.

Krok 2: Nadaj numery swoim jednostkom handlowym

Po otrzymaniu numeru jednostki kodującej GS1, firma jest gotowa do rozpoczęcia nadawania numerów swoim jednostkom handlowym (produktom lub usługom), jednostkom logistycznym, zasobom zwrotnym, zasobom indywidualnym lub relacjom usługowym.
Numery należy nadawać kolejno i prowadzić ich ewidencję .  W sytuacji, gdy firma uzyskała pulę do 100 numerów, w miejsce T1 i T2 firma wpisuje kolejne numery, począwszy od 00, a kończąc na 99.

Krok 3: Dokonaj wyboru metody nadruku kodów kreskowych

Po pierwsze należy określić rodzaj kodowanych towarów oraz typ informacji – stałe lub zmienne. Przykładem stałej informacji jest numer identyfikacyjny produktu ? GTIN. Przykładem informacji zmiennej jest numer partii produkcyjnej.
Jeżeli w postaci kodu kreskowego przedstawiony jest numer GTIN i firma będzie potrzebować dużej liczby etykiet z kodem, najlepszym rozwiązaniem jest zwrócenie się do zakładu poligraficznego / drukarni, które drukują etykiety. W przypadku małej liczby koniecznych etykiet lub etykiet zawierających zmienne informacje, najlepszym rozwiązaniem będzie zakup drukarki laserowej lub termotransferowej do biura bądź magazynu (w zależności od tego, gdzie będzie miał wydruk etykiet).

Krok 4: Wybierz miejsce skanowania kodów

Rodzaj kodu kreskowego, jego lokalizacja oraz jakość zależą od tego, gdzie kod będzie skanowany.
Istnieją cztery podstawowe miejsca skanowania kodów kreskowych na jednostkach handlowych:

1. w punkcie sprzedaży detalicznej
2. w dystrybucji ogólnej
3. zarówno w punkcie sprzedaży detalicznej, jak i w dystrybucji ogólnej
4. miejsca specjalne np. znakowanie sprzętu medycznego

Po ustaleniu miejsca skanowania kodów, możliwe jest zdefiniowanie właściwych wytycznych, dotyczących generowania tego kodu. Na przykład, jeżeli kod będzie skanowany w punkcie sprzedaży detalicznej, konieczne będzie zastosowanie symboliki EAN/UPC. Kod powinien mieć jednak wymiary umożliwiające jego skanowanie w dystrybucji.

Krok 5: Dokonaj wyboru kodu kreskowego

Poniżej zamieszczamy kilka wskazówek pomocnych w wyborze rodzaju kodu kreskowego:

·      Produkty, których kody będą skanowane w punkcie sprzedaży detalicznej, muszą być oznakowane symbolem EAN/UPC.

·      Dodatkowe informacje typu numer partii produkcyjnej, data ważności, masa netto, powinny być zakodowane w symbolu GS1-128.

·      W przypadku konieczności wydruku kodu z numerem GTIN na tekturze falistej dla jednostek handlowych hurtowych, właściwe będzie użycie kodu ITF-14

Krok 6: Wybierz wielkość kodu kreskowego

Po dokonaniu wyboru rodzaju kodu kreskowego oraz informacji koniecznych do zakodowania, rozpoczyna się etap projektowania kodu. Wymiar kodu będzie zależał od użytej symboliki, miejsca skanowania kodu i sposobu nadruku.
Symbole EAN/UPC różnią się od kodów ITF-14 oraz GS1-128, ponieważ do ich odczytu służą skanery wielokierunkowe, stosowane w punktach sprzedaży detalicznej. To oznacza, że w przypadku symboli EAN/UPC istnieje zależność pomiędzy ich wysokością i szerokością. Modyfikacja jednego wymiaru, niesie za sobą proporcjonalną zmianę drugiego wymiaru. Ze względu na tę zależność, symbole EAN/UPC mają określoną wysokość i szerokość nominalną. Dopuszczalne są wymiary stanowiące od 80% do 200% wymiarów nominalnych kodów. Należy unikać skracania (zmniejszania wysokości, bez proporcjonalnego zmniejszenia szerokości) symboli EAN/UPC, ponieważ może mieć to negatywny wpływ na proces skanowania symboli przez skanery wielokierunkowe w punktach sprzedaży detalicznej. W sytuacji wykorzystywania symboli EAN/UPC zarówno w logistyce (wysyłka i dystrybucja), jak i w punkcie sprzedaży detalicznej, współczynnik powiększenia może osiągnąć wartość pomiędzy 150% a 200%. Za przykład może posłużyć symbol na pudle tekturowym, służącym jako opakowanie sprzętu większych rozmiarów (odbiornika telewizyjnego lub kuchenki mikrofalowej).

Symboliki ITF-14 oraz GS1-128 również posiadają ściśle określone wymiary. Najczęściej wymiary te definiuje się za pomocą szerokości symbolu oraz tzw. Wymiaru X.

Wymiary kodów

EAN-13, UPC-A and EAN-8 barcodes dimensions can fluently change within the range of  0,80 to 2,00 of nominal dimension (1,00).

Trzy główne elementy systemu numerowania objęte niniejszym podręcznikiem to:

- Globalny Numer Jednostki Handlowej (GTIN – Global Trade Item Number)

GTIN służy do unikalnej identyfikacji jednostek handlowych na całym świecie.

Jednostka handlowa jest to dowolna jednostka (produkt lub usługa), co do której istnieje potrzeba gromadzenia z góry określonych informacji i która może być wyceniana, zamawiana lub fakturowana w celach handlowych pomiędzy uczestnikami łańcucha dostaw, w dowolnym jego punkcie.

Identyfikacja i oznaczanie symbolami kodów kreskowych jednostek handlowych umożliwia m. in. automatyzację: rejestracji i sprzedaży w detalicznych punktach kasowych (z wykorzystaniem plików PLU), przyjmowania produktów, zarządzania zapasami, automatyczne planowanie zamówień, analizę sprzedaży oraz szeroki zakres wykorzystania standardów w różnych aplikacjach biznesowych.

- Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej (SSCC – Serial Shipping Container Code)

SSCC jest standardowym numerem identyfikacyjnym, stosowanym do unikalnej identyfikacji jednostek logistycznych (transportowych i / lub magazynowych).

Jednostka logistyczna jest to jednostka o dowolnym składzie, utworzona do transportu i / lub składowania która wymaga zarządzania w całym łańcuchu dostaw.

SSCC może być przedstawiony w postaci kodu GS1–128. Skanowanie SSCC naniesionego na każdej jednostce logistycznej umożliwia indywidualne śledzenie przemieszczanych jednostek, dzięki  połączeniu fizycznego ruchu jednostek i przepływu związanych z nimi informacji. Daje również możliwości wdrożenia wielu różnych aplikacji, takich jak: przeładunek kompletacyjny, trasowanie przesyłek, automatyczne przyjmowanie towaru itp.

Przykłady takich jednostek to:  pudło zawierające 12 koszul w różnych rozmiarach i kolorach oraz 20 marynarek w różnych rozmiarach i kolorach, będące jednostką logistyczną lub paletą z 40 skrzyniami po 12 puszek farby.

- Globalny Numer Lokalizacyjny (GLN – Global Location Number)GLN służy do identyfikacji przedsiębiorstwa lub organizacji jako jednostki prawnej. GLN są również stosowane do identyfikacji lokalizacji jednostek fizycznych.

Numer lokalizacyjny jest zatem numerem identyfikacyjnym, oznaczającym jednostki fizyczne lub prawne. Stosowanie tych numerów jest warunkiem efektywnego EDI.