7.4. Wybór kodów kreskowych
Numerowanie jednostek i fizyczne naniesienie kodu kreskowego, to dwie oddzielne operacje. Część firm przeprowadza je w oddzielnych miejscach (np. właściciel nazwy handlowej przydziela numer na jednostkę, a producent nanosi go na opakowanie). Można również przydzielić numer dla jednostki, bez przedstawiania go w kodzie kreskowym. Może się tak zdarzyć, kiedy naniesienie kodu kreskowego jest absolutnie niemożliwe, np. na bardzo małych kosmetykach, na jednostce elektryczności, ładunku piasku itp. Numer ten będzie mógł być wykorzystywany w komunikatach elektronicznych: np. w Elektronicznej Wymianie Danych (EDI).
Użytkownicy powinni uwzględnić następujące kwestie przy dokonywaniu wyboru pomiędzy różnymi symbolikami:
• ilość dostępnego miejsca na jednostce, do naniesienia kodu kreskowego;
• rodzaj informacji, jaka ma być przedstawiona w kodzie kreskowym: czy tylko numer identyfikacyjny, czy numer i informacje dodatkowe (atrybuty);
• środowisko, w którym symbol kodu kreskowego ma być skanowany: punkt sprzedaży detalicznej czy inne miejsce dystrybucji (np. magazyn hurtowni).
Niektóre symbole mogą być stosowane wyłącznie do oznaczania pewnych typów jednostek:
Numer GTIN–14 może być używany wyłącznie do identyfikacji jednostek handlowych, które zawierają dwie lub więcej jednostek handlowych, mających ten sam GTIN (lub jedną w przypadku bardzo dużych jednostek). Taki GTIN zawartych jednostek może być numerem GTIN–8, GTIN–12 lub GTIN–13. Numer GTIN–14 jest wtedy tworzony w następujący sposób:
